ساده ترین روش کسب داده ها، مشاهده مستقیم است. وقتی داده ها به این روش جمع آوری می شوند، به آنها مشاهده ای (observational) گفته می شود. برای مثال، فرض کنید یک محقق قصد دارد تعیین کند آیا یک داروی خاص وقوع حمله قلبی را کاهش می دهد؟ داده های مشاهده ای ممکن است با انتخاب نمونه ای از مردان و زنان و پرسیدن اینکه آیا در 2 سال گذشته به طور منظم از این دارو استفاده کرده است، جمع آوری شود. همچنین از هر شخصی سؤال می شود که آیا در همین بازه زمانی حمله قلبی داشته است یا خیر. نسبت های گزارش دهنده حملات قلبی مورد مقایسه قرار می گیرد و با استفاده از یک تکنیک آماری خاص، مشخص می شود که آیا این دارو در کاهش احتمال حملات قلبی مؤثر است یاخیر.
اشکالات زیادی به این روش وارد است. یکی از مهمترین آنها، این است که تولید اطلاعات مفید به این روش سخت است. برای مثال، اگر متخصص آماری نتیجه بگیرد که افراد استفاده کننده از دارو، حملات قلبی کمتری دارند، آیا ما هم می توانیم نتیجه بگیریم که این دارو مؤثر است؟ ممکن است افرادی که از این دارو استفاده می کنند، به سلامتی خود اهمیت بیشتری بدهند و حملات قلبی کمتری داشته باشند.
یکی از مزیت های مشاهده مستقیم این است که نسبتا ارزان است.
برچسبها: جمع آوری داده ها, مشاهده مستقیم

